ehb – Pagina 2 – EhB ba Toerisme & Recreatiemanagement

Welcome back Porto

ESN Porto of voluit Erasmus Student Network is een organisatie die zich bezighoudt met de Erasmus studenten in de stad. Vandaag vertel ik jullie iets meer over wat ze exact doen in de prachtige stad Porto.

“Gdy znalazłam się w Porto nigdy się nie spodziewałam jak bardzo to miasto i jego mieszkańcy mnie zmienia.”. It’s almost one year ago since I wrote these words on the end of my other work experience in Porto. After spending 11 months on an Erasmus Exchange in Porto, I knew that this was my place on earth and that I will return. I just didn’t know that it will happen so quickly.

Toen ik terugkwam in België kampte ik met de ‘post-Erasmus depression’. Alles was opeens anders, ik voelde totaal niet meer thuis in het land waar ik opgroeide en alles had. Snel had ik de beslissing genomen dat ik terug moet naar mijn vertrouwde Porto. Ik bekeek het aanbod van de stages en ik had onmiddellijk door dat ik totaal niet weet wat ik na mijn studies wil doen, of ik zelfs in de toeristische sector wil werken. Nadat ik te weten ben gekomen dat ik mijn stage kan doen bij Erasmus Student Network Porto was mijn keuze snel gemaakt.

Erasmus Student Network or in short ESN is a non-profit student association and is one of the biggest ones in Europe. Since 1989 many volunteers have helped massive number of international students to feel at home in the country of their exchange. ESN Porto is one of the 13 sections in Portugal. They organize activities for the students such as parties, trips, and events. Their motto is ‘students helping students’, and this is exactly what ESN is, a bunch of students that want to give their help to other students enjoy their time in their city.

Todos os dias são diferentes, às 14h vou para o escritório onde começo o dia. Primeiro conto o dinheiro que está em caixa e por volta das 14h30 abrimos o escritório e começam a chegar os alunos. Tanto no início como no final do semestre muitos alunos querem fazer um cartão de Erasmus, e sou eu que tenho de fazer estes cartões. O essencial é verificar se todas as informações estão corretas e depois escrevê-las no cartão. Alguns alunos ligam com perguntas enquanto outros vão ao escritório ou mandam e-mails. A tarefa mais importante do meu trabalho é ajudar os alunos e fazer com que estes se sintam em casa.

Nu is mijn avontuur bij ESN Porto geëindigd, maar ik kan met zekerheid zeggen dat hier een nieuwe Lidia is geboren. Deze stage leerde mij een nieuwe blik te hebben op het leven en de toekomst. Ik zag dat ik niet moet rennen door het leven maar moet genieten van die kleine dingen die je alleen kan opmerken wanneer je niet rent voor de bus (die toch paar minuten te laat zal zijn). Na mijn Erasmus uitwisseling zei ik tegen mijn moeder: “Porto stało się moim drugim domem, do którego na pewno często będę wracać.”, maar nu kan ik met zekerheid zeggen dat Porto echt mijn nieuw thuis is en ik af en toe terug zal komen naar mijn oude thuis, in Gent.

Op zoek naar helende stemmen

Hallo allemaal, mijn naam is Julie en ik neem jullie graag mee naar een interessante werkdag als stagiaire communicatie en productie voor het stadsfestival LUNALIA & Musica Divina in Mechelen/de Kempen. Via deze blogpost wil ik jullie wat meer vertellen over wat er allemaal komt kijken bij het organiseren van een stadsfestival.

I have always been very integrated by theater, music and art. Along with my passion for travel and culture, I searched extensively for an internship that had all these elements. Through Erasmushogeschool’s internship database, I found ‘Festival van Vlaanderen Mechelen/Kempen’. Looking at the job descriptions, I immediately felt that this internship was for me.

Wie zijn ze? Festival van Vlaanderen is een organisatie die twee festivals organiseert, namelijk ‘Lunalia’ en ‘Musica Divina’. Het is een stadsfestival dat op zoek gaat naar artiesten die iets waarachtigs te vertellen hebben aan de hand van zingende en “helende” stemmen. De festivals krijgen elk jaar een ander thema en tijdens Lunalia (in Mechelen) heb ik de kans gekregen om grote namen te mogen ontmoeten binnen de wereld van klassieke muziek en hen bij te staan tijdens de concerten. Maar dat werd pas realiteit na weken van voorbereidingen, we zullen dus beginnen bij het begin!

Apart from the fact that my colleagues welcomed me incredibly kindly and warmly, my first tasks were a fact. I immediately went to work looking for volunteers for the festival and I soon learned how best to promote the festival through social media. Since I am not much into social media in daily life, this was a challenge. But who doesn’t like a challenge? 😉 in addition to social media, after a while I was also called in to write newsletters to potential visitors, help draw up schedules for the concerts and was in contact with various companies in Mechelen and the surrounding area to promote our Lunalia T-SHIRTS. So I was mainly in charge of communication within staff, sponsors and promotion. This especially increased my self-confidence within communication in writing and speaking language.

Oké, en nu voor echt! Het festival gaat van start. Samen met mede-stagiaires en collega’s stonden we drie weken klaar om de artiesten te ontvangen. Ik werd verantwoordelijk gesteld om de vrijwilligers te briefen en hen wegwijs te maken binnen het vrijwilligerswerk. Daarnaast stonden we stand-by voor praktische zaken tijdens de concerten, hielpen we mee de concertplaatsen op te bouwen en konden we (gratis) genieten van de optredens.

After three successful festival weeks, calm had returned for a while and we set to work for the Musica Divina festival taking place in the Kempen region. I am back in charge of volunteers, promotions and social media. This period I will have a little more responsibility within production. Once you know how the team and preparations work, it is not difficult to work independently. If you love music/art and have an organisational mind, GO FOR IT! You won’t regret it. 🙂

Welcome on board with Azores Experiences

It’s 8 o’ clock in the morning, we just had our coffee and Pedro is already on the phone with the lookouts. The spotters are sitting on land with their huge binoculars scanning the ocean surface for splashes, fins, shadows or any other sign of cetaceans of the Azores. Today we have a full boat with 14 tourists, which implicates that I will stay on land to cover the base.

Marta is halfweg haar briefing, die we dagelijks geven voor het vertrek, over de verschillende soorten walvisachtigen die we eventueel kunnen spotten tijdens de tocht. Plots onderbreekt Pedro haar, “I am sorry we have to leave, the lookouts just told me they have good information’. He gives his daily update about the sea “It’s ruff and bumpy, it will not be comfortable and we will get wet, but of course it is safe to go out”. So we provide everyone with waterproof jackets and pants and make them ready to leave.

Één vrouw is geblesseerd aan haar been, dus besluit niet mee te komen omdat de zee te wild is. Dat wil zeggen dat ik toch mee kan op de boot. Even twijfel ik en zeg ik “nee ik zal wel hier blijven, iemand moet de base open houden”. Maar plots komt Marta in mijn oor fluisteren “Rani, we may have information about 2 Orcas”. Mijn twijfel valt direct weg, ik pak mijn spullen en ren richting de boot.

Risso, onze zodiac boot, vaart rustig de haven van Horta uit. Ondertussen zit ik hier al bijna 3 maand dus ken ik mijn taken aan boord. Ik bereid de datasheet voor, zet de gps aan en leg de gopro klaar. Na een half uurtje varen zie ik Pedro een subtiel cirkelgebaar maken met zijn vinger, dit wil zeggen dat we aangekomen zijn in de area van de walvissen en we extra moeten rondkijken. Marta probeert al heel de tocht haar enthousiasme te verbergen, maar met het idee dat ze haar lievelingsdieren zal zien vandaag, is dit niet gemakkelijk.

I hear her screaming “9 o’ clock”, and all the heads of the people on board move to the left. And yes, I see it as well, a group of Orcas are surfing next to our boat. After watching the Orcas for a while, we leave to look for some Sperm whales. Pedro puts as he calls it “the employer of the month” or also known as the Hydrophone into the water. With this we can listen to the Sperm whales and try to localise them. And yet again, the hydrophone is not letting us down, shortly thereafter we see the fluke of a Sperm whale.

Drie uur later zetten we voet op land, met een tevreden crew en toeristen met een big smile. We verwennen onze klanten met een koekje en een typisch drankje van Pico en praten na over de geweldige trip. “Muito obrigado, e até logo”

Let’s Meet in Oostende

Laat een nieuwe wereld voor je open gaan en ontdek samen met mij de boeiende MICE-industrie aan de hand van mijn stage bij Meet in Oostende.

Coucou, je m’appelle Savannah Aelbrecht, j’ai 21 ans, je suis en dernière année de gestion du tourisme et des loisirs et je suis une passionnée du secteur MICE. Voor degene deze term onbekend klink, zal ik hem eerst wat kort toelichten. De term MICE staat eigenlijk voor Meetings, Incentives, Conventions en Events. Deze sector leunt dus het best aan bij de business travel of bleisure, het is dus in geen enkel geval een sector binnen het leisure gedeelte van toerisme.

Mijn passie voor deze sector werd eigenlijk aangewakkerd door de lessen Meeting Industry en Destination Management die we kregen van mevrouw Van Leeuw.

Vanaf de eerste weken werd ik meteen ondergedompeld in het gehele werkproces. Ik werd dan ook meer dan welkom geheten door het kleine team van Meet in Oostende.

Pendant mon stage, on m’a confié diverses tâches, notamment la traduction de textes du néerlandais vers le français ou vers l’anglais. Je devais également corriger certaines erreurs sur le site, puis, bien sûr, les ajuster et les corriger dans les trois langues.

Ik kreeg ook de taak om twee keer in de week de Facebook- en Instagram-posts te schrijven en te publiceren. Verder mocht ik een aantal keren het veld in door een verschillende site inspections bij te wonen. Deze gingen door bij onze bestaande of nieuwe partners waar we mee wilden samenwerken om goed op de hoogte te blijven van hun aanbod en faciliteiten.

Après quelques semaines de stage, j’avais déjà plus de responsabilités et j’étais autorisé à envoyer les devis directement aux clients. C’était un sentiment tellement agréable de savoir que mes collègues me faisaient confiance.

Ik nam dan ook mijn werk op de stage ter harte en deed uitermate mijn best.

Mijn mooiste herinnering aan de stage bij Meet in Oostende was het bijwonen van een evenement in het majestueuze Fort Napoleon. Dit evenement was een samenwerking met Brasserie Fort Napoleon, het Fort zelf en onze partner Event Masters. Deze dag stond dan ook volledig in het teken van een teambuilding activiteit die we in ons programma aanbieden. L’activité principalement promue à cette occasion était l’Évasion du Fort Napoléon. Il s’agissait d’une série d’activités diverses, dont la lecture du braille, un Memory géant auquel tous les candidats pouvaient jouer ensemble, un casse-tête, etc.

Indien je gefascineerd bent door alles wat met business travel, events, meetings enzovoort te maken heeft, raad ik je zeker en vast een stage aan in een convention bureau. Het is een goed begin om kennis te maken met de MICE-industrie en zal een mooie basis zijn voor je latere job in de sector.

Achter de schermen van Pairi Daiza op stage

Pairi Daiza, deze plek doet jong en oud dromen. Je vindt hier dieren van over de hele wereld terug allemaal op éénzelfde plek. Deze dieren zijn in een groen en rustgevend kader terug te vinden. Pairi Daiza differentieert zich van andere parken omdat het daarnaast ook gekend is voor de doordachte authentieke architectuur en de mooi verzorgde tuinen die ook allerlei exotische planten bevatten. Daarnaast is het mogelijk om een onvergetelijke overnachting te beleven met zicht op dieren zoals beren, wolven, pinguïns, walrussen, de ijsbeer of de tijger. Ook als bedrijf kan je naar Pairi Daiza komen om bijvoorbeeld een teambuilding of een familiedag te organiseren. In dit blogbericht kom je meer te weten over hoe de stage in de richting past en wat mijn taken zijn.

Le nom de la formation “Gestion du tourisme et des loisirs” est tout à fait approprié pour ce stage.

A Pairi Daiza, les touristes viennent, et parfois de très loin (Amérique du Nord, Espagne, Madagascar, Marseille, Monaco, etc.) Ces personnes viennent en famille ou avec la société. Par exemple, des personnes de Madagascar sont venues assister à un séminaire à Pairi Daiza. À ce moment-là, je vois qu’il y a aussi le “Bleisure” à Pairi Daiza, voir la théorie du livre sur le terrain est certainement une grande valeur ajoutée.

Recreatie is in Pairi Daiza het allerbelangrijkste, hoewel er ook toeristen komen, zijn er vooral mensen uit België die een dagje in Pairi Daiza komen recreëren.

Management zit evenals in de stage verwerkt, ik krijg de kans als “eventmanager” om de teambuildings en de famile-dagen te managen.

Mais quelles sont exactement mes tâches quotidiennes ? En général, c’est moi qui fais les propositions et les confirmations pour les entreprises qui veulent organiser un événement à Pairi Daiza. Je lis les e-mails pour savoir ce que veulent les entreprises et ensuite je fais une offre personnalisée. S’ils sont d’accord avec le programme et les prix, je fais une confirmation. Il s’agit d’une sorte de contrat qu’ils doivent signer pour confirmer officiellement qu’ils acceptent également les conditions de Pairi Daiza.

Je m’acquitte de ces tâches à un bureau partagé avec mes sympathiques collègues. Depuis le bureau, nous avons une vue sur les chèvres (voir photo). Sur la photo de droite, vous pouvez voir la porte d’un tel bureau où nous travaillons. Toute la journée, vous pouvez entendre les chèvres bêler et parfois vous pouvez même les voir naître.

Pairi Daiza staat ook bekend om de authentieke architectuur in het park, deze tempel is daar een voorbeeld van.

De andere helft van de tijd cross ik door het park van 75 hectare om de teambuildings van de bedrijven in goede banen te leiden. Concreet leg ik de teambuildingactiviteit uit, geef ik het schema van de dag, kom ik rond de middag vragen of alles goed verloopt, verbeter ik de quizzen en deel ik de prijzen uit aan het winnende team. De allereerste dagen mocht ik zelf ook een nieuwe quizz maken waarbij ik dan alle uithoeken van het park heb gezien en het park veel beter heb leren kennen.

Waarom je stage doen in een ontwikkelingsland?

3 maanden geleden vertrok ik met een klein hartje, maar vol goede moed naar Ecuador. Lees hier over mijn eerste ervaringen en avonturen.

Ik ben Lies Neyens, 21 jaar en afkomstig uit Wijchmaal-Peer in Limburg. Wijchmaal-Peer is een klein dorpje, of op z’n Vlaams zou men ook wel eens boerengat zeggen. Ik verblijf momenteel in San Roque, in de provincie Manabí, in Ecuador. Mijn beeld over zo’n een boerengat is heel wat veranderd, want hier zit ik echt afgesloten van de buitenwereld. Hieronder vertel ik wat meer over mijn (eerste) ervaringen en avonturen.

Waarom Ecuador?

Ik ben, hier in San Roque, mijn derdejaars stage bij Diosa de la Montaña aan het vervullen. Eén ding was voor mij, bij de keuze van een stageplaats, zeker; ik moest en zou naar het buitenland gaan. Dankzij de stagebeurs, georganiseerd door TRM, leerde ik Christel en Marco kennen. Christel en Marco vertelden, vol enthousiasme, over hun nieuw project in Ecuador. Ik was meteen mee met hun verhaal, al was de bestemming voor mij redelijk onbekend. Vaak denkt men, bij ontwikkelingslanden, aan Afrikaanse landen. En ook ik, daar ga ik niet over liegen, wist niet dat Ecuador een ontwikkelingsland was. Ik ben echter iemand die heel leer-/nieuwsgierig is; het liefst van al leer ik nieuwe landen en culturen kennen. De keuze was voor mij dus snel gemaakt.

Eerste indruk?

Although I had a great guidance by our school and by Christel and Marco, I still left for Quito, without really knowing what was waiting for me. I now knew that Ecuador was a developing country, but I had never been to a developing country before. So I didn’t have clear expectations, so I left with a small heart, but with a lot of courage.

De eerste dagen in Ecuador, op weg naar onze eindbestemming San Roque, waren voor mij moeilijk. Ik had me op geen enkele manier kunnen voorbereiden op wat ik onderweg zag. Ik denk dat die dagen benoemd kunnen worden als mijn cultuurshock. Ik besloot om mijn gevoelens op papier te noteren, aangezien ik ze met niemand kon delen. Dit zijn enkele van de woorden die ik toen opschreef:

“Amai!”

“Wauw, misschien kan ik toch beter Spaans dan ik dacht!”, “…Of toch niet.”

“Wauw, zo mooi.”

“Wauw, zo anders…”

“Wauw, what did I sign up for?”, …

Eens aangekomen in San Roque werd ik opnieuw overweldigd met deze gevoelens. Ik schreef het volgende neer:

“Nog 16 weken… Doorzetten & trots zijn op u zelf.”

However, that “carrying on”-part got much easier, really quickly. I got to know the people I was going to live with, in the next months and those mixed feelings where left behind fairly quickly. This experience became life-changing.

Rivierentocht in de plaatselijke rivier.

Waarom stage in een ontwikkelingsland?

Als ik terugkijk op de afgelopen maanden, merk ik dat ik veel bijleerde. Niet alleen op vlak van mijn stage, maar vooral ook op vlak van mezelf. Ik zou deze ervaring voor geen geld – of in dit geval ziekte – in de wereld willen inwisselen. Aan iedereen die op zoek is naar een stageplaats, raad ik aan om een stapje buiten je comfortzone te zetten. Kies voor die stageplaats in het buitenland, maar vooral; kies voor die stageplaats waar jouw inbreng zoveel meer betekent dan cijfertjes alleen.

In my next blog post you can read about all the things that I’ve already learned here.

Fáilte go hÉirinn! (Welcome to Ireland!)

In this blogpost, I would like to tell all of you about the amazing time that I am having right now, interning in the beautiful Ireland. This is already my second internship here at EazyCity Dublin, an accommodation agency (and actually so much more…) located in the heart of Dublin City.

Vorig jaar koos ik ervoor om 3 maanden te vertoeven in dit pittoreske stadje en dit jaar – voor mijn tweede stage – kwamen daar nog eens vier maanden bij. Ik bleek maar niet genoeg te krijgen van dit bedrijf en deze wondermooie hoofdstad.

Tijdens mijn eerste stage was alles zeer nieuw voor mij. Een doordeweekse dag bestond uit het beantwoorden van e-mails, het updaten van de verschillende excel-bestanden en het uitvoeren van check-ins en -outs in de verschillende accommodaties.

De klanten kwamen van overal ter wereld en dat gaf dan ook direct de kans om alle talen die we in onze opleiding geleerd hadden, toe te passen in het echte leven. Na enkele weken, voelde ik me echt thuis in mijn taken en voelde ik me ook reeds deel van de “EazyCity Family”. Het was echt een geslaagde stage!

After an emotional goodbye at the office, I went back to Belgium to finish up my third year. After a few brutal months, I passed all of my exams and – together with my thesis group – we managed to deliver our thesis on time.

During these six months in Belgium, I was still very much in contact with all my colleagues and friends in Ireland. They were all missing me and wanted me to come back so I decided, “Why not do my second internship there as well?” The company promised to give me more responsibilities and after six months, I was on the first Ryanair (*not sponsored unfortunately*) flight back to Dublin.

I was really happy to be back, surrounded by my friends and colleagues and I was enjoying the new responsibilities given to me as well. For this internship they decided to put me in charge of looking after the “Rent File” and making sure that everyone pays on time. As well as looking after some minor maintenance issues and being the point of reference for Brazilian agencies and Brazilian clients.

Ook mocht ik de nieuwe stagiaires trainen voor hun functies. Drie maanden ging dit zo voort en waren mijn dagen zeer goed gevuld. Na deze drie maanden, kwam dan het droevige (maar voor mij ook wel goede) nieuws dat de huidige Assistant Manager haar opzeg had gegeven en mij aangeraden had als haar opvolging. De volgende dag kreeg ik de email van HR dat ik mijn motivatiebrief en CV mocht doorsturen en de dag daarna had ik mijn sollicitatiegesprek.

De daaropvolgende week was zenuwslopend en plots kreeg ik een belletje dat ze mij de perfecte kandidaat vonden voor de job en dat, na mijn stageperiode, mijn contract direct kon beginnen. Ik was zeer vereerd en blij met deze kans en heb deze dan ook meteen aangenomen.

The day after, my training to become the next Assistant Manager started. I find these new responsibilities and tasks very fascinating and I’m really happy that I can stay in Dublin longer than expected.

As from next week, I can officially call myself the new Assistant Branch Manager of EazyCity Dublin and I’m truly grateful to the Erasmushogeschool for giving me the opportunity of doing TWO internships here and giving me all the skills needed to succeed in this new challenge. Thereby giving me a big head start career wise.

Thanks a million to everyone that helped me get to where I am today!

Loris Marchal