Je stapt de trein uit en neemt de roltrappen omhoog. Onderweg, glimlach je al naar de eerste reizigers die met hun koffers sleuren. Zodra je de vertrekhal van Brussels Airport binnenloopt, voel je de hectiek en de energie: het is elke dag weer een mysterie wat je gaat meemaken. Je tikt je in, stapt richting de computer en kijkt vol nieuwsgierigheid naar je planning van de dag. Welke vluchten mag ik vandaag inchecken en inschepen?
Zo begint elke dag, en zo ben ik verliefd geworden op de luchtvaartsector. Je dag ziet er werkelijk nooit hetzelfde uit en de collega’s ook niet. Je ontmoet iedere dag nieuwe mensen en je gaat naar huis met verhalen waar je nog uren over kunt praten!
“Is er geen elektronica in de ruimbagage aanwezig?”
Een zin dat je als Aviapartner-agent makkelijk honderd keer per shift herhaalt. Maar de check-in is zoveel meer dan dat, het is de plek waar de vakantie voor de meeste passagiers pas echt van start gaat. jouw taak? Natuurlijk de bagage labelen en inchecken, maar ook de passagiers informeren en controleren. Is het paspoort nog geldig? Hebben ze de juiste visa bij? Jij bent eigenlijk de allereerste grenscontrole.
Het allerleukste aan de check-in? Dat zijn de spontane babbeltjes met passagiers. “Was het leuk in België?” of “Wat zijn de plannen in Malaga?” Op zo’n moment ben je niet alleen maar documenten aan het scannen, maar deel je even in hun enthousiasme. Die glimlach en de positieve energie van mensen die op het punt staan te vertrekken, dat geeft je eigen shift ook meteen een enorme boost.
Maar niet iedereen reist om op vakantie te gaan.
Dat is iets waar je heel snel mee wordt geconfronteerd. Een goed voorbeeld hiervan was een extreem stressvolle dag tijdens mijn stage, toen skeyes (de luchtverkeersleiding) plots ging staken. Vanaf 14:00 uur werd alles geannuleerd.
Tussen alle chaos stond er een vrouw met haar moeder, die slecht te been was. Hun vakantie in België was afgebroken omdat haar vader met spoed was opgenomen in het ziekenhuis. Hij lag in kritieke toestand, en de paniek was van haar gezicht af te lezen. De machteloosheid die je op zo’n moment voelt is enorm, want jij kunt die vliegtuigen ook niet laten vliegen. Gelukkig liep het voor haar relatief goed af, na veel stress vond ze een vlucht vanuit Nederland en kon ze alsnog vertrekken.
“Fijne vlucht!”
Dat is de zin die je wenst aan iedere passagier die de gate passeert. Werken aan de gate is echt teamwork: samen met je collega’s zorg je ervoor dat de boarding vlot verloopt en voer je de allerlaatste controles uit op de reisdocumenten. Nadat je iedereen een veilige reis hebt gewenst, begint het wachten op de landing van je eigen shift. Maar het blijft elke keer weer een prachtig moment om de brug los te zien koppelen, en het toestel langzaam richting de runway te zien taxien.
Het waren 9 weken die werkelijk voorbij zijn gevlogen. Dit is een stage die ik absoluut zou aanraden!
