“Je zult ooit wel eens te maken krijgen met iemand die op Charleroi moet zijn”. Dat is wat ze me vertelden tijdens de opleiding bij Aviapartner als check-in en boarding agent.
Dag één van de dubbelperiode en het was al zo ver. Een Chinese man, gewapend met een lege telefoonbatterij en enkel zijn vluchtinformatie, stond voor mijn neus. In gebrekkig Engels vroeg hij waar hij zijn bagage kon inchecken voor zijn Ryanair-vlucht naar Barcelona. Alleen wist ik maar al te goed dat er op dat tijdstip geen vluchten naar die bestemming zouden vertrekken vanuit Brussels Airport. Ik nam een kijkje in het systeem en besefte al snel dat hij zich op de verkeerde luchthaven bevond.
Op zo’n moment zie je de stress letterlijk op iemands gezicht verschijnen. Zeker wanneer iemand de taal niet goed beheerst en compleet afhankelijk is van de hulp die jij biedt. Dat is één van de vele lastige conversaties die ik heb moeten voeren met passagiers. Maar begrijp me niet verkeerd, mijn tijd op de luchthaven was zonder twijfel één van de leukste periodes uit mijn leven.
De luchthaven, dat is: snel schakelen, problemen oplossen en jezelf constant heruitvinden. Geen enkele dag ziet er hetzelfde uit. Het ene moment spreek je iemand moed in die voor het eerst vlieg, het volgende moment probeer je nog net die laatste passagier aan boord te krijgen. Maar het is ook in verschillende talen – en met handen en voeten- proberen communiceren om toch de passagier op de juiste manier te helpen.
Wat mij vooral zal bijblijven, is hoeveel verantwoordelijkheid er komt kijken bij een job waarvan veel mensen denken dat het “gewoon een labeltje plakken” is. Achter elke instapkaart zit er een procedure, een strakke timing en niet te vergeten, de veiligheidscontrole. In deze job leer je omgaan met tijdsdruk, onverwachte situaties en passagiers die niet altijd even vriendelijk zijn. Soms zelfs ronduit onbeleefd. Maar net dat maakt het werk zo uitdagend.
Mijn stage op de luchthaven heeft ervoor gezorgd dat ik professioneler ben in discussies, maar ook zelfzekerder over mijn eigen capaciteiten. Ik besef nu dat ik veel meer in mijn mars heb dan ik soms durf denken. En eerlijk? Elke keer wanneer ik nu zelf door een luchthaven wandel, kijk ik helemaal anders naar de mensen achter de check-in balies.